جامع الخلق الحسن

Encyklopedia dobrych obyczajów

Słowo „achlaq” (moralność) w języku arabskim jest liczbą mnogą od słowa „khuluq”, które odnosi się do wrodzonego charakteru i usposobienia człowieka. Bóg Wszechmogący mówi: „I zaiste, jesteś człowiekiem o wielkiej moralności” (Koran 68:4). Jak mówi Al-Tabari, „wielki charakter” odnosi się do wspaniałych manier, a konkretnie do manier Koranu, które Bóg w nim zaszczepił, a mianowicie islamu i jego praw. Ibn Abbas (oby Bóg był z niego zadowolony) powiedział: „Wyznawał wielką religię, jaką jest islam”. Mudżahid odniósł się do wersetu „wielki charakter”: „Religia”. Aisza (oby Bóg był z niej zadowolony) odpowiedziała, zapytana o charakter Posłańca Boga (pokój i błogosławieństwo z nim): „Jego charakterem był Koran”. Qatadah odpowiedziała: „Miała na myśli: jak jest w Koranie”. „Khalaq” odnosi się do cnót, które człowiek nabywa dzięki swojemu charakterowi. Bóg Wszechmogący mówi: „Nie będzie miał udziału w życiu pozagrobowym” (Koran 68:2). Powiedziano również, że „khalaq” oznacza część lub udział i jest rzadko używane, z wyjątkiem części dobra. „Khaliqa” oznacza naturę, a liczba mnoga to „khala'iq”. „Khilqa” oznacza wrodzoną dyspozycję. Zarówno w terminologii językowej, jak i technicznej charakter to usposobienie i natura człowieka, dobra lub zła; obejmuje obyczaj, naturę, religię i cnotę, lub jest trwałą cechą duszy, która wpływa na zachowanie jednostki i społeczeństwa i może być godna pochwały lub nagany.
Ta kompleksowa aplikacja przedstawia 200 cnót dobrego islamskiego charakteru. Książka jest indeksowana według cnót, w obszernym formacie i działa offline.